• Opis
    • Wycieczki
    • Więcej

      Wyżyna Południowo - Wschodnia

      Informacje ogólne

      Południe Chin może wydawać się nieco ospałe, niemniej dobrze prosperujące wybrzeże odegrało ważną rolę w dziejach państwa i na przestrzeni lat stało się atrakcyjne pod względem turystycznym. Region Wyżyny Południowo-Wschodniej od dawna utrzymywał kontakt ze światem zewnętrznym i jako pierwszy miał styczność z islamem. W tym miejscu brał również swój początek Jedwabny Szlak – droga handlowa łącząca Chiny z Bliskim Wschodem i Europą, wykorzystywana już od III w. p.n.e. Chociaż turyści najczęściej pojawiają się w Hong Kongu i Makau, pozostała część regionu skrywa interesujące ślady z przeszłości i piękne krajobrazy, a miasta zachęcają do odwiedzin dawną, specyficzną atmosferą.

      Pasmo wyżyn w południowo-wschodnich Chinach obejmuje obszerny teren kilku prowincji wchodzących w skład regionu Wyżyny Południowo-Wschodniej. Wyżynę ograniczają dwie rozległe niziny rzeki Jangcy i rzeki Perłowej, które dochodzą do płytkiej Cieśniny Tajwańskiej oddzielającej region od wyspy Tajwan. Na północy wyżyna sąsiaduje z Wybrzeżem Żółtym i Niziną Chińską, od zachodu z prowincją Syczuan, natomiast od południa z Wyżyną Junkuej i Górami Południowochińskimi.

      .

      Historia regionu różni się w jego poszczególnych prowincjach i najczęściej związana jest z najważniejszymi ośrodkami takimi jak Changsha, Nanchang czy Fuzhou. Część regionu odseparowana od reszty kraju wysokimi górami była zasiedlona przez kilka plemion Min osiadłych tam w czasach panowania dynastii Shang i Zhou. Kiedy nadmorskie tereny otrzymały nazwę Fujian w 733 r. p. n.e. większość mieszkańców uciekła aż do Wietnamu przed rządzącym na północy potężnym księciem Chu. Chińska kultura zapanowała wraz z rządami dynastii pierwszego cesarza Qin Shi Huangdi, sprowadzając tym samym społeczeństwo wiejskie ze środkowych Chin. Z powodu licznych migracji ludności, do dziś utrzymują się tam różne dialekty i zachowało się kilka odrębnych języków związanych z rozwojem licznych portów. Z tego miejsca pochodzi również duża część mieszkańców Malezji, Indonezji, Singapuru i całej grupy południowo-azjatyckich krajów. W wieku XVIII, kiedy nadmorską krainą rządził cesarki dwór Mandżurów, zakazano emigracji nawet pod groźbą kary. Wiek XIX natomiast przyniósł otwarcie na świat zachodni, dzięki czemu rozwinął się jeszcze bardziej handel i pojawiły się potężne inwestycje.

      Jednym z największych miast Wyżyny Południowo-Wschodniej jest Changsha, pełniąca rolę południowej stolicy królestwa Chin już od około 280 r. p.n.e., jeszcze przed panowaniem cesarza Qin. Obecnie miasto jest ważnym ośrodkiem administracyjnym i słynie głównie z tego, że swoje doświadczenie polityczne zdobywał tam przywódca Mao Zedong i właśnie z nim związanych jest najwięcej pamiątek przywołujących na myśl nie tak odległą historię. Jeżeli ktoś jest zainteresowany historią regionu powinien zajrzeć do Muzeum Prowincji Hunan, które poświęcone jest grobowcowi markizy Dai żyjącej w czasach panowania dynastii Han. Można tam zobaczyć między innymi ciekawą ekspozycję haftów, instrumentów muzycznych i drewnianych figurek grobowych. Na spokojny spacer warto wybrać się do parku Męczenników, gdzie wśród ozdobnych ogrodów, mostów i świątyń wypoczywają najczęściej mieszkańcy miasta, można także przedostać się na interesującą wyspę Juzi Dao z terenami spacerowymi. Changsha uchodzi za jedną z najciekawszych baz noclegowych do zwiedzania okolic. Jedną z pobliskich ciekawostek jest miejscowość Shaoshan, w której urodził się Mao, a można tam dojechać specjalnym pociągiem.

      Kuchnia i obyczaje

      Kuchnia

      Chociaż kuchnia chińska zagościła na dobre na europejskich stołach, wizyta w tradycyjnej restauracji może okazać się miłym zaskoczeniem. Pełna harmonia smaków to kulinarna zaleta uzyskiwana dzięki unikalnemu łączeniu składników o różnych kształtach i barwach, zadziwiających nie tylko zmysł smaku, ale również wzroku. Chińczycy stawiają na dużo warzyw, mało tłuszczu oraz zdrowe jedzenie nierozerwalnie połączone z filozofią, medycyną i każdą dziedziną życia. Terytorium Chin jest bardzo rozległe, dlatego w zależności od pobytu w danym regionie, warto poświęcić czas na kulinarną podróż po najróżniejszych restauracjach, by rozpoznać na własnym podniebieniu najważniejsze smaki: słodki, kwaśny, cierpki, słony i gorzki.

      Warto pamiętać, że w Chinach śniadania spożywa się bardzo wcześnie, nawet o 6:00 rano, a przed południem większość restauracji przyrządza już obiady. W tradycyjnych restauracjach jada się na obracanych stołach przeważnie pałeczkami, chociaż dla turystów z zachodu przygotowywane są na wszelki wypadek zestawy sztućców, ale będąc już w Chinach chyba warto pokusić się naukę specyficznego spożywania posiłków. Lista chińskich potraw jest tak długa jak historia kraju licząca kilka tysięcy lat. Zaglądając do restauracji oprócz lokalnego podziału można zauważyć kilka kategorii: potrawy carskie, potrawy lokalne, potrawy rodzinne, etniczne, wegetariańskie oraz lecznicze. Większość dań skupia dziedzictwo kultur azjatyckich takich jak koreańska, japońska oraz mongolska. Na stoły cesarskie trafiały przeważnie najznamienitsze i wyszukane dania, podczas gdy poddani spożywali najczęściej ryż.

      Kuchnia bazuje na ryżu krótko lub długoziarnistym, bardzo często serwowanym w postaci klusek lub makaronu. Do tego dochodzi przeważnie mięso uznawane za produkt dodający sił witalnych. Chociaż w regionach islamskich króluje baranina i wołowina, najpopularniejszym mięsem jest wieprzowina zwana zhurou. Jada się także dużo kurczaków jirou oraz jagnięcinę. Na stoły, szczególnie w regionach przymorskich, trafiają także ryby fu, chociaż spotkać można również nieco bardziej egzotyczne ślimaki morskie, żółwie, węże, cykady, a nawet skorpiony czy kawałki niedźwiedzia. Na szczęście dostępna jest cała gama warzyw takich jak kapusta pekińska, szpinak czy ziemniaki oraz owoców: jabłek, mandarynek, bananów, gruszek i winogron. Niezbędnych protein dostarczają nasiona soi występujące w wielu potrawach, chociaż za substytut mięsa uchodzi także ser tofu – świeży twaróg o konsystencji kremu, podawany w wielu kulinarnych kombinacjach.

      .

      Do popularnych przekąsek, z którymi bardzo często można się zetknąć stołując się w niewielkich restauracjach na wąskich uliczkach „hutong”, należą jaja kacze, kurze i przepiórcze gotowane na twardo w roztworze herbaty, sosu sojowego i anyżu. Na stoiskach z przekąskami można także nabyć grillowane skrzydełka kurczaka, makarony, kebaby, pieczone ziemniaki i kukurydzę. Ciekawe w smaku mogą okazać się bułki gotowane na parze o nadzieniu mięsnym lub warzywnym, na które potocznie mówi się „łyse głowy”.

      Posiłki najczęściej rozpoczyna się pobudzającą żołądek i wzmagającą apetyt filiżanką herbaty, której mnogość gatunków może zachwycić niejednego pasjonata aromatycznego napoju. Chińczycy do posiłków pijają także piwo pijiu (najsłynniejsze Tsingtao pochodzi z Qingdao) oraz spirytus bajiu określany mianem „białego wina”. Jest to jeden z najmocniejszych alkoholi, z którym nie należy przedobrzyć, podobnie jak z mocną wódką Mao Tai Jiu pochodzącą z prowincji Kuejczou. Może po prostu lepiej sięgnąć do obiadu po słodzoną lemoniadę albo delikatne wino gronowe Putao Jiu. W restauracji warto także poprosić o butelkę słodkiego, uchodzącego za wytrawne, białego wina „Wielki Mur” lub czerwonego o groźnej nazwie „Smok”.

      Chociaż region jest zróżnicowany i rozległy, może pochwalić się kilkoma lokalnymi ciekawostkami kulinarnymi. W restauracjach Changsha można przykładowo zamówić pikantne mięsa wędzone z chili. Smacznie prezentują się również takie potrawy jak dong’an – pokrojone mięso kurczaka w zalewie octowo-sojowej, masa z zimnego makaronu ryżowego podana z pikantnym sosem – gualiang fen czy smaczne danie ze sfermentowanego serka sojowego chou doufu.

      Wycieczki fakultatywne

      Aktywność

      Region posiada głównie walory krajoznawcze, dlatego najpopularniejszą formą aktywnego wypoczynku jest zwiedzanie miast. Na Wyżynie Południowo-Wschodniej znajdują się także najświętsze góry taoizmu i buddyzmu, których zdobycie wymaga co najmniej dobrej kondycji fizycznej.

      Wycieczki fakultatywne

      Shaoshan – w sercu Wyżyny Południowo-Wschodniej  znajduje się miejscowość odwiedzana głównie przez pasjonatów historii zainteresowanych legendą Mao Zedonga. Przed laty do miejsca urodzenia słynnego przywódcy komunistycznego pielgrzymowały całe wycieczki, a i teraz cieszy się niemałym zainteresowaniem. Zwiedzić można Dom Rodzinny Mao z dawnym wystrojem i pamiątkami po dyktatorze, a także muzeum prezentujące dorobek wielkiej polityki.

      Yueyang – miasto położone jest malowniczo przy drugim pod względem wielkości zbiorniku słodkowodnym w Chinach. Jezioro otoczone jest dziką przyrodą i malowniczymi wioskami, których ludność zajmuje się uprawą ryżu i hodowlą bydła. Największą atrakcją w mieście Yueyang jest Wieża Yueyang, z której przed wiekami generał Lu Su lustrował swoje wojsko idące na śmierć czekającą na nich podczas bitwy o „Czerwone Klify” w roku 208 n.e. Najwięcej turystów zmierza do tej miejscowości w czerwcu i lipcu, kiedy odbywa się słynny Festiwal Smoczych Łodzi upamiętniający pośpiech pozbawionych nadziei wioślarzy, którzy podążyli na ratunek znanego poety Qu Yuana szykującego się do popełnienia samobójstwa. Wyścigi są niezwykle widowiskowe i przyciągają załogi nie tylko z Chin.

      Jiuhua Shan – święta góra buddyzmu od 1500 lat nawiedzana jest przez pielgrzymów z całego regionu, a także przez rządzących cesarzy. Właśnie w tym miejscu, w roku 794 umarł koreański mnich Jin Qiaojue, którego wierzenia zapoczątkowały kult religijny. Przez kilka wieków na górze wybudowano kilkadziesiąt świątyń kryjących w swoich mistycznych wnętrzach potężny zbiór rzeźb, malowideł i tekstów religijnych. Trudy wspinaczki łagodzą wspaniałe widoki oraz interesujące zabytki, z których wyróżnia się przytulony do skały, imponujący klasztor Zhiyuan Si z małymi salkami w środku, jaskrawa świątynia Dabei Lou z dużymi rzeźbionymi kamieniami i odrestaurowana świątynia Huacheng Si z pomieszczeniami pełniącymi rolę muzeum. Sam szczyt można zdobyć zarówno całodzienną wspinaczką, jak i korzystając z kolejki linowej.

      Huang Shan – pasmo owianych legendami i spowitych mgłą gór należy do jednego z najpiękniejszych zakątków Chin, który polecany jest przez wszystkie regionalne agencje turystyczne. Według miejscowych przesądów każdy, kto zdobędzie koronę całego pasma, nie będzie chciał więcej zdobywać innych szczytów. Malownicze, ostre skały, strome urwiska i jaskinie, w których przed laty mieszkali buddyjscy pustelnicy są nieodłącznym elementem krajobrazu. Temu niezwykłemu widokowi uroku dodają powyginane sosny będące często inspiracją dla najlepszych malarzy przenoszących później swe dzieła na ściany pobliskich świątyń. Na leśnych ścieżkach wyłożonych płaskimi płytami można spotkać pielgrzymów oraz turystów zainteresowanych miejscami zawładniętymi przez przyrodę. Na szczyt można wjechać kolejką linową lub wybrać któryś ze szlaków pieszych. Po drodze mija się liczne zabytki architektury sakralnej, więc może lepiej wybrać taki wariant zdobywania Szczytu Kwiatu Lotosu. Każdy ze szlaków jest inny i oferuje znakomite punkty widokowe prowokujące do pracy aparaty fotograficzne. Zwieńczeniem wędrówki jest urzekający Szczyt Światła, z którego można podążyć na pozostałe wierzchołki niezrównanego pasma. Na wyprawę warto wziąć cieplejsze rzeczy, gdyż pogoda szczególnie w wyższych partiach może zaskoczyć.

      Heng Shan – najdalej na południe wysunięta święta góra taoizmu, wchodząca w skład długiego pasma górskiego porośniętego drzewami. W drodze na malowniczy szczyt otoczony innymi zadziwiającymi wierzchołkami mija się ponadtysiącletnie świątynie wyglądające baśniowo szczególnie podczas porannych i wieczornych mgieł. W trasę najlepiej wyruszyć z miejscowości Nanyue oferującej restauracje, w których dobrze jest zatrzymać się na treściwy posiłek przed wymagającą wędrówką. Najwyższy szczyt wieńczy świątynia Zhurong Gong, chociaż na górze jest więcej intersujących zabytków.

      Nanchang – duże miasto i stolica prowincji Jiangxi, w której do zobaczenia jest pawilon wystawowy mieszczący się przy placu Renmin, park Bayi z pobliskim Muzeum Powstania 1 Sierpnia oraz świątynia buddyjska Youmin Si. Ciekawym miejscem jest górujący nad rzeką Pawilon Tengwang z tysiącletnią historią, a także futurystyczna budowla Muzeum Prowincji Jiangxi znajdująca się na wyspie. Po zwiedzaniu dobrze jest posilić się w którejś z restauracji serwujących lokalną kuchnię lub wybrać na zakupy do dzielnicy handlowej.

      Góry Lushan – urlopowiczów przyciąga w to malownicze miejsce letni mikroklimat oraz piękne widoki na zalesione stoki z lubością utrwalane przez poetów i malarzy. Turyści upodobali sobie szczególnie malowniczo położony kurort Guling z brukowanymi uliczkami, przytulnymi restauracjami, hotelami i rezydencjami wybudowanymi w europejskim stylu. Główną atrakcją są jednak wycieczki w góry porośnięte sosnami, między którymi wystają rozmaite formacje skalne. Piękny krajobraz podkreślają wodospady, groty zamieszkiwane przed laty przez mnichów oraz niezwykłe jeziorka z krystalicznie czystą wodą, wyglądające najkorzystniej w porannej mgle.

      .

      Fenghuang – malowniczo położona miejscowość z urokliwymi domami na palach i ulicami wyłożonymi płaskimi kamieniami naznaczonymi wieloletnią historią. Warto przespacerować się główną ulicą Dongzheng Jie pełną sklepów z pamiątkami i domów znanych chińskich pisarzy. Przy okazji można wybrać się na spływ tratwą po malowniczej rzece Tuo oraz zwiedzić okoliczne pozostałości Południowego Wielkiego Muru.

      Park Krajobrazowy Wulingyuan – niezwykły zakątek pokryty subtropikalną dżunglą z tajemniczym krajobrazem nasiąkniętym oczkami wodnymi, wodospadami, jaskiniami, wąwozami i dziwnymi formami skalnymi bardzo często spowitymi mgłą. Na wędrownym szlaku można spotkać unikalne gatunki roślin, ciekawe zwierzęta i egzotyczne ptactwo. Wycieczkę najlepiej rozpocząć w miejscowości Zhangjiajie pełnej sprzedawców pamiątek, restauracji i hoteli na każdą kieszeń. Poetycki wygląd okolicznych form skalnych przypominających popękane iglice jest na tyle ujmujący, że warto tam spędzić przynajmniej jeden dzień. Dobrą bazą wypadową jest także wioska Suoxi położona wśród wąwozów, rzek i w okolicy malowniczego jeziora. Ścieżki spacerowe prowadzą między innymi do ciekawych miejsc, takich jak Dolina Stu Bitew czy Most Nieśmiertelnych.

      Fuzhou – stolica prowincji Fujian z długą historią sięgającą 202 r. p.n.e., pełna charakterystycznych figowców benjamińskich i uroczych zakątków. Miasto przez pewien czas było stolicą państwa Min, a w późniejszym okresie aktywnie prowadziło wymianę handlową z krajami europejskimi, co w głównej mierze wpłynęło na rozwój gospodarki. Na ulicach panuje typowa, południowochińska atmosfera, najlepiej odczuwalna w odrestaurowanych dzielnicach. Na uwagę turystów z pewnością zasługuje Biała Pagoda – X-wieczna świątynia, w pobliżu której znajdują się tajemnicze napisy na skałach, Góra Wu będąca ulubionym miejscem wypoczynkowym oraz Park Jeziora Zachodniego. Zagmatwane zaułki można zwiedzić na kilkugodzinnym spacerze, tym bardziej że większość z nich ma ciekawe nazwy, jak chociażby Zaułek Pomyślnego Schronienia czy Zaułek Uspokajający Lud.

      Wyspa Meizhou – niewielka wyspa poświęcona bogini żeglarzy Mazu, której legendę i kult uczczono budową świątyń. Najciekawsza jest brama do Świątyni Mazu symbolizująca wejście do Zakazanego Miasta w Pekinie oraz zdumiewająco wyglądająca Wieża Bębnów i Wieża Dzwonu. Koniecznie trzeba zobaczyć Salę Grobowcową Qin Dian, do której według legend zaglądała bogini zstępująca z nieba, a także wejść na szczyt świątyni z urzekającymi widokami.

      Xiamen – przepiękne miasto położone na wyspie z ciekawym portem ufortyfikowanym w czasach dynastii Ming. Pierwsi osadnicy pojawili się tam około VII wieku, niemniej za oficjalną datę powstania przyjęto rok 1387, kiedy na wyspie zaczęli pojawiać się pierwsi Portugalczycy, a później Hiszpanie. Chociaż miasto wygląda jak duża aglomeracja z wysokimi wieżowcami, można tam znaleźć kilka interesujących miejsc, jak przykładowo dzielnica portowa z wielobarwną ulicą Zhongshan Lu czy Wzgórze Bębna zlokalizowane naprzeciw uniwersytetu. Warto także zwiedzić „Park Dziesięciu Tysięcy Skał” ze świątyniami, pawilonami i setkami gatunków roślin egzotycznych oraz Jaskinię Białego Jelenia. Turyści zwiedzający miasto zaglądają także na pobliską wyspę Gulang uchodzącą za muzeum pod gołym niebem z siecią krętych zaułków.

      Góry Wuyi Shan – piękne góry z ciekawym obszarem turystycznym położonym nad Rzeką Dziewięciu Zakoli, wzdłuż której znajduje się kilkadziesiąt malowniczych szczytów. Całą okolicę przecinają dobrze zorganizowane szlaki piesze poprowadzone między innymi przez rezerwat przyrody oraz w pobliżu tajemniczego klasztoru Wuyi.

      Informacje konsularne

      Obywateli polskich wybierających się do Chin obowiązują wizy, które można uzyskać w ambasadach i urzędach konsularnych po przedstawieniu paszportu (ważnego min. 6 miesięcy od daty wyjazdu z Chin), zdjęcia, wypełnionego wniosku wizowego, kserokopii biletu do Chin albo wydruku potwierdzającego hotelową rezerwację, bądź też potwierdzenia uczestnictwa w wycieczce. Wyjazd z terytorium Chin do Specjalnej Strefy Administracyjnej Hongkongu lub Makau traktowany jest jako opuszczenie granic ChRL i automatycznie anuluje ważność posiadanej wizy jednokrotnej, dlatego przed podróżowaniem w te miejsca trzeba zadbać o posiadanie wizy dwu- lub wielokrotnej. Polacy podróżujący wyłącznie do Hongkongu i Makau nie potrzebują wiz wjazdowych, jeżeli ich pobyt nie przekracza 3 miesięcy. Podróżując dalej do Chin wizę wjazdową można uzyskać w specjalnych biurach łącznikowych centralnych władz ChRL. W Chinach istnieje obowiązek meldunkowy, którego dokonuje administracja hotelu.

      Szczegółowe i aktualne informacje można znaleźć na stronie MSZ: www.msz.gov.pl lub na stronie ambasady polskiej w Pekinie www.pekin.polemb.net

      Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Chińskiej Republice Ludowej
      Chiny, Pekin, 1 Ritan Lu, Jianguomenwai, 100600
      Tel. dyżurny: +861065321235 Faks: +861065321745
      pekin.amb.sekretariat@msz.gov.pl
      www.pekin.polemb.net

      .

      Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Kantonie
      Chińska Republika Ludowa, Kanton, Shamian Dajie nr 63, 510130
      Tel.: +8620 81219994 Tel.: +8620 81219993 Tel. dyżurny: +86 13500033863 Faks: +8620 81219995
      kanton.kg.sekretariat@msz.gov.pl
      www.kantonkg.polemb.net

      Konsulat Generalny Rzeczypospolitej Polskiej w Szanghaju
      Chińska Republika Ludowa, Szanghaj, 618 Jianguo Xi Road, 200031
      Tel.: +86 21 6433 9288 Tel.: +86 21 6433 4735 Tel. dyżurny: +86 15 0004 44808 Faks: +86 21 6433 0417
      szanghaj.kg.sekretariat@msz.gov.pl
      www.szanghajkg.polemb.net

      FAQ

      Kiedy najlepiej jechać na Wyżynę Południowo-Wschodnią?
      Na wycieczkę najlepiej wybrać się wiosną lub jesienią, kiedy panują optymalne warunki do zwiedzania miast i wypraw w góry, a umiarkowane temperatury zbytnio nie przeszkadzają. Zimy w tej części kraju są mroźne, a lata upalne i deszczowe (szczególnie lipiec i sierpień).
      Jaka waluta obowiązuje w Chinach i jakie są orientacyjne ceny?
      Walutą Chin jest juan renminbi z nowym oznaczeniem China New Yuan (CNY), 1 CNY = 100 fenów. Ceny między regionami znacznie się różnią i zależą od popularności turystycznej danego obszaru, a prowincja jest tańsza niż ekskluzywne kurorty. W trakcie robienia zakupów, szczególnie na bazarach i targowiskach, warto targować się, gdyż sprzedawcy często obniżają ceny. Towary w chińskich supermarketach i większych sklepach mają ceny porównywalne z polskimi.
      Gdzie i jakie pamiątki kupić na Wyżynie Południowo-Wschodniej?
      Najciekawsze, tradycyjne pamiątki można kupić w lokalnych sklepach z rękodziełem oraz w „manufakturach”, gdzie przedmioty są wykonywane ręcznie. Chińczycy są specjalistami w tworzeniu podróbek, dlatego za oryginalnymi produktami lepiej rozejrzeć się w tzw. „Sklepach Przyjaźni” niż zwykłych sklepikach przyciągających niskimi cenami. Na uwagę zasługuje duży wybór antyków, chociaż nie ma co liczyć na niskie ceny. Ciekawymi upominkami mogą być przykładowo narzędzia wykorzystywane przez artystów takie jak pędzle i tusz, a także przedmioty z nefrytu i tradycyjne latawce. Warto wstąpić do tradycyjnej herbaciarni po aromatyczną paczuszkę herbaty lub rozglądnąć się w pierwszej lepszej „graciarni” za drewnianą rzeźbą lub misternie wykonanym posążkiem Buddy. Turyści rozglądają się także za fajkami do opium, kompletami do gry w „madżonga” czy chińską porcelaną. Stosunkowo tanie są perły, jedwab i obrazy malowane na takim materiale. Unikatowym prezentem jest także chińska kaligrafia malowana na jedwabiu lub bibule. Podczas zakupów warto pokusić się o targowanie, gdyż sprzedawcy bardzo często opuszczają ceny wstępnie zawyżone dla turystów.
      Jaki czas obowiązuje w Chinach?
      W Chinach do czasu polskiego w lecie dodajemy 6, w zimie 7 godzin.
      Jak poruszać się po Wyżynie Południowo-Wschodniej?
      Z powodu dużych odległości przemieszczanie się pomiędzy poszczególnymi regionami jest utrudnione, niemniej samoloty obsługują stolice wszystkich prowincji i większe miasta. Podróżowanie z pewnością wymaga wcześniejszego, dobrze przygotowanego planu, szczególnie jeśli chodzi o tańszy transport. Kolej jest najszybszą, najbezpieczniejszą i najlepiej rozwiniętą formą poruszania się po Chinach. Sieć kolejowa dysponuje najszybszymi pociągami luksusowymi, ekspresami, pośpiesznymi i osobowymi. Składy często bywają przepełnione, więc lepiej wcześniej zarezerwować bilet i unikać kupowania biletu w dzień wyjazdu, chyba że jest to trasa lokalna. Chociaż sieć kolejowa jest dobrze rozbudowana, nie brakuje regionów, do których można dotrzeć tylko autobusem. Najlepszą flotą autobusową dysponują prywatni przewoźnicy. Połączenia zarówno prywatne, jak i publiczne są częste, gdyż istnieje duża konkurencja i zapotrzebowanie ze strony pasażerów. Bilety można kupować bez wcześniejszej rezerwacji i należy pamiętać, że podróż autobusem nie należy do najkrótszych ze względu na częste przystanki. Na trasach do 100 km kursują minibusy, które są rozsądną cenowo i czasowo formą podróżowania. . Transport w dużych miastach jest dobrze rozwinięty. W Pekinie, Hongkongu, Kantonie i Szanghaju działa metro, a autobusy są stosunkowo tanie. Ceny wszechobecnych taksówek również nie są wygórowane. Na terytorium Chin nie można wjechać własnym samochodem, a wynająć lub kupić auto można jedynie po wcześniejszym uzyskaniu chińskiego prawa jazdy i załatwieniu wielu formalności. Międzynarodowe prawo jazdy nie jest honorowane. Zawsze można wynająć samochód z kierowcą, ale nie należy to do tanich udogodnień w podróżowaniu.
      Jakie są ograniczenia celne w Chinach?
      Przy wwożeniu środków płatniczych powyżej równowartości 5 tys. USD należy złożyć stosowną deklarację celną, na której podstawie przy wyjeździe prowadzona jest kontrola. W deklaracji wjazdowej należy również zgłosić wszystkie wartościowe przedmioty (np.: kamera, cenna biżuteria itp.) Wywieźć można ograniczoną ilość alkoholu (do 1 l), a zakupiony sprzęt elektroniczny nie może przekraczać wartości wyższej niż 5 tys. CNY. Zakaz dotyczy wywozu waluty chińskiej w wysokości większej niż 20 tys. CNY, dóbr kultury, dzieł sztuki, rzadkich wydawnictw, kamieni szlachetnych i ich pochodnych, zagrożonych gatunków roślin i zwierząt.
      Jakie dokumenty potrzebne są w razie konieczności skorzystania z służby zdrowia w Chinach?
      Cudzoziemiec na terenie Chin za wszystkie usługi medyczne płaci gotówką, natomiast zwrotu kosztów leczenia można dochodzić po powrocie do kraju, po przedstawieniu firmie ubezpieczeniowej odpowiednich rachunków (należy zadbać, żeby były wystawione w języku angielskim). Polisy zagranicznych firm nie są uznawane, więc jedyną opcją jest korzystanie z chińskiego ubezpieczenia. Chociaż nie ma obowiązku ubezpieczeń osobowych, jedynym rodzajem wymaganego ubezpieczenia jest polisa na przelot na trasach krajowych, którą wykupuje się jako dodatek do biletu. Należy również pamiętać, że niektóre z firm ubezpieczeniowych wymagają poświadczenia rachunków przez poszczególne urzędy konsularne. Opieka medyczna poza terenami głębokiej prowincji nie stanowi problemu i jest ogólnodostępna. Cena za dobę pobytu w szpitalu nie obejmuje kosztów usług medycznych, badań ani leków, za które płaci się osobno. Turystom, którzy chcą skorzystać z leczenia metodami tradycyjnymi zaleca się korzystanie z gabinetów dostępnych przy niektórych klinikach oraz z punktów w większości hoteli. W niektórych regionach, które zostają umieszczane są na liście zagrożeń epidemiologicznych sporządzonej przez WHO, bezwzględnie wymagana jest książeczka zdrowia. Ze względu na inną florę bakteryjną należy starannie wybierać restauracje lub jadać w hotelach, przestrzegać podstawowych zasad higieny niezbędnych w krajach tropikalnych oraz zwracać uwagę na warunki w jakich przygotowuje się i przechowuje jedzenie. Turyści powinni pić wyłącznie wodę butelkowaną, gdyż woda z kranu nie jest zdatna do picia. Szczepienia ochronne nie są wymagane, niemniej szczególnie w krajach tropikalnych istnieją zagrożenia sanitarno-epidemiologicznych, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić czy szczepienia nie są zalecane sezonowo i profilaktycznie zaszczepić się przed wskazanymi chorobami. Poszczególne zalecenia sanitarne pozwalające uniknąć zachorowania na różne choroby dostępne są na stronie internetowej Państwowej Inspekcji Sanitarnej: www.pis.gov.pl