• Opis
    • Więcej

      Lakkadiwy

      Informacje ogólne

      Wśród rajskich miejsc na globie ziemskim znajduje się niewielki archipelag indyjski utworzony przez łańcuszek koralowych wysepek, na których bielusieńki piasek i powiewające na wietrze palmy kokosowe tworzą sielankową harmonię dostępną tylko dla prawdziwych odkrywców. Lakkadiwy to coś więcej niż spełnienie turystycznych marzeń. To niebiańskie oblicze Indii, gdzie fantazja miesza się z rzeczywistością będącą dla turystów początkiem niewyczerpanej przygody. Krystalicznie czysta woda skrywa tam nieskażone cywilizacją skarby w postaci baśniowych raf koralowych oraz ciągle nieodkrytego świata egzotycznych gatunków ryb, natomiast unikalna kultura wysp pozostaje nienaruszona od wielu lat i jest dostępna tylko dla niewielkiej liczby podróżników, którzy zdecydują się odwiedzić ten zakątek świata (turystom udostępniono zaledwie kilka wysp). Mogłoby się wydawać, że na rajskich plażach nie ma co robić poza odpoczywaniem, ale nic bardziej mylnego, gdyż obowiązkowym ekwipunkiem jest maska do nurkowania, fajka i płetwy oraz aparat fotograficzny, którym można wspaniale udokumentować jedyny w swoim rodzaju ekosystem. Błękitne laguny i przepiękne widoki sprzyjają także żeglowaniu i rejsom łodziami z przeszklonym dnem, a na prawdziwych wilków morskich czekają po wyprawach skąpane słońcem bezludne plaże. Warto jednak pamiętać, że jest to bardzo egzotyczny i dziewiczy region, dlatego należy kąpać się i nurkować wyłącznie w wyznaczonych miejscach, gdyż w nieznanych akwenach mogą pojawiać się rekiny i krokoeyle.

      Odizolowane od reszty świata Lakkadiwy zwane również Lakszadiwami lub Lakszadwipem, utworzone są przez 36 koralowych wysepek, rozrzuconych na Morzu Lakkadiwskim w odległości od 200 do 400 km na zachód od Wybrzeża Malabarskiego znajdującego się w południowej części Indii. Archipelag jest jednocześnie najmniejszym Terytorium Związkowym Indii (zaledwie około 30 km²), na którym mieszkańcy utrzymują się głównie z rybołówstwa oraz uprawy orzechów kokosowych, drzew chlebowych, bananów i dzikich migdałów. Większość wyspiarzy pochodzi ze zdominowanej przez wyznawców hinduizmu Kerali, aczkolwiek w wieku VII dotarł tam islam i większość mieszkańców zmieniła wiarę. Podobieństwa kulturowe wskazują również na to, że skupisko wysp jest przedłużeniem położonych na południu Malediwów, które stanowią pewnego rodzaju konkurencję turystyczną. Sama nazwa Lakkadiwy oznacza „sto tysięcy wysp” i związana jest pionierami odkrywania świata, którzy byli przekonani o istnieniu w tym miejscu właśnie takiej liczby wysepek i atoli.

      Środowisko wysp jest wyjątkowe dzięki unikalnym rafom koralowym zachwycającym różnorodnością i kolorystyką, podwodnym wulkanom, delfinom podpływającym blisko wybrzeży, żółwiom i nieznanym gatunkom ryb, których urok każdemu nurkowi pozostaje w pamięci na całe życie. Temperatura powietrza na wyspach przez cały rok oscyluje między 20-35 °C, natomiast temperatura wody utrzymuje się na niemalże stałym poziomie 25°, tworząc tym samym idealne warunki do kąpieli i nurkowania. Nigdzie indziej nie spotka się takiej szaty roślinnej, która występuje tylko na Lakkadiwach i stanowi wyjątkowy walor krajobrazowy fascynujący miłośników fotografii przyrodniczej. Chociaż niewiele biur podróży zajmuje się organizacją wczasów w tej części świata, warto poszukać odpowiedniej oferty, gdyż ten, kto wróci z dalekiej wyprawy, nigdy nie będzie żałował swojej decyzji. Lakkadiwy aż wołają, żeby stać się ich odkrywcą.

      .

      Terytorium Lakkadiwów od 1498 r. było w posiadaniu Portugalczyków, niemniej przypadło pięćdziesiąt lat później radży dystryktu Kannanoru rządzącemu Wybrzeżem Malabarskim. W XIX wieku wyspy stały się kolonią Brytyjczyków, po czym w roku 1947 przeszły pod zwierzchnictwo Indii i zostały odrębnym terytorium związkowym.

      Turystyka Lakkadiwów ogranicza się zaledwie do kilku wysp, których stolicą jest Kawaratti będące jednocześnie jedynym ośrodkiem miejskim archipelagu. Jedyne lotnisko natomiast znajduje się na wyspie Agatti, z której łodzie kursują na Bengaram, Kadmat i Minikkoj. Podróżowanie między wyspami jest niesamowitą przygodą, szczególnie gdy żeglarz sterujący łodzią manewruje między rafami koralowymi. Uprawianie sportów wodnych i romantyczne noclegi w chatkach gwarantuje wyspa Kalpeni, natomiast na Minikkoj znajduje się okazała latarnia morska pamiętająca czasy brytyjskie. Pozostałe wyspy leżą na skrajach błękitnych lagun, przez które przelewają się niekiedy wzburzone wody Oceanu Indyjskiego. Po wypłynięciu poza rafy koralowe można obserwować delfiny, morświny, latające ryby i wielkie żółwie morskie, a niezapomnianych wrażeń wzrokowych dostarcza podwodny ekosystem pełen unikalnych gatunków ryb. W kilku kurortach działają szkółki nurkowe, w których można podszkolić swoje umiejętności w poznawaniu podwodnego świata, niemniej zawsze warto mieść przy sobie maskę i płetwy, gdyż w każdym miejscu można wypatrzyć jakąś swoją wyśnioną „złotą rybkę”. Chociaż infrastruktura turystyczna na Lakkadiwach ma wiele do życzenia, można tam znaleźć miejsca noclegowe w hotelikach, ośrodkach wypoczynkowych i domkach typu bungalow z rodzinną atmosferą, położonych w sąsiedztwie śnieżnobiałych plaż i palmowych zagajników. Na niektórych wyspach prosperują bazy nurkowe i eko-resorty, w których życie płynie zupełnie inaczej niż na kontynencie azjatyckim, a pojęcie czasu nabiera zupełnie innego wymiaru.

      Kuchnia i obyczaje

      Kuchnia

      Kuchnia w Indiach spowita zapachami setek przypraw uchodzi za coś więcej niż tylko samo odżywianie się. Sztuka kulinarna tego kraju opiera się na hinduskiej filozofii i religii oraz potwierdza silne kontrasty charakteryzujące Indie, gdzie obok siebie żyją bogaci, biedni oraz wyznawcy różnych religii. Do powstania wielu odmian najprzeróżniejszych potraw przyczynił się także klimat, geografia i tradycja związana z czczeniem darów ziemi. Główny posiłek jada się przeważnie wieczorami, rano konsumuje skromne śniadanie, a w dzień kalorie uzupełnia się przekąskami tandoori. Warto także pamiętać, że tradycyjny posiłek jadany palcami, polega na odrywaniu kawałków pieczywa wyłącznie prawą ręką i nabieraniu na kawałek placka ryżu mięsa lub warzyw. W Indiach nie pija się alkoholu po posiłkach, niemniej obcokrajowcom zaleca się wypicie szklaneczki czegoś mocniejszego na lepsze trawienie egzotycznych dań.

      Indie kojarzą się z bogactwem przypraw, które służą nie tylko do polepszenia smaku, ale także do pobudzenia apetytu i procesów trawiennych. Gorczycę, kardamon, kurkumę i pieprz uprawiano już około trzeciego tysiąclecia p.n.e., a owiane wieloma legendami związanymi z pochodzeniem, ostre curry, stało się kulinarnym symbolem, o tajniki którego warto zapytać bezpośrednio u sprzedawców. Spacerując po indyjskich bazarach można także wyczuć unoszący się w powietrzu ostry zapach czosnku, czarnej gorczycy, kminku czy imbiru oraz niezwykle popularnej mieszanki kilku przypraw garam masala, nadającej potrawom wyrafinowanego aromatu. Zgodnie z tradycją każde danie powinno także mieć sześć smaków: słodki, słony, gorzki, cierpki, kwaśny i ostry, które pozytywnie wpływają na ciało i ducha. Również tradycyjna medycyna nazywana „ajurwedą” związana jest z żywnością i podkreśla klasyfikację smaków według filozofii sankhja.

      Przykładowe potrawy:

      Samosy – trójkątne pierożki faszerowane ziemniakami,

      Pakory i Bhażije – warzywa zanurzone w cieście i smażone w głębokim tłuszczu,

      Am rasa – potrawka z owoców mango,

      Paratha – śniadaniowy placek z zapieczonymi warzywami,

      Nargisi Kofty – pulpeciki faszerowane jajami na twardo,

      Pasandy – baranina w sosie migdałowym,

      .

      Birijani – mieszanka ryżu i mięsa,

      Halim – baranina obtaczana w pszenicy.

      Jednym z obowiązkowych składników pojawiających się w wielu daniach jest mleko, z którego można stworzyć sklarowane masło ghi i zsiadłe mleko dahi podawane w różnej postaci, szczególnie by złagodzić dania z chili. W większości regionów popularnością cieszy się dahi schłodzone, podane z solą i cukrem jako lassi. Pod różnymi postaciami występuje także soczewica, a brązowy cukier jaggery dodaje nutę słodkości do pikantnych sosów.

      Z pewnością w Indiach bardzo dobrze będą się czuli wegetarianie, gdyż wśród wyznawców hinduizmu właśnie potrawy przygotowywane na bazie ryżu, warzyw i masła ghi, są najczęściej spożywane. W celu przetestowania posiłków bezmięsnych najlepiej zamówić thali – okrągłą, płaską tacę, na której wokół kopczyka ryżu mieści się kilka niewielkich naczyń z różnymi warzywami i roślinami strączkowymi. Centralne miejsce na stole zawsze zajmuje misa z ryżem uważanym w Indiach za symbol płodności. Delikatne przysmaki są także przyrządzane na różne sposoby ze szpinakiem lub z ziarnami lotosu, ale zawsze na bazie miękkiego sera. Wegetariańskie dania nawet w restauracjach bywają podawane na talerzach jednorazowego użytku – liściach bananowca. Do wielu dań wykorzystuje się orzechy kokosowe, a mleko z kokosów można kupić na targowiskach.

      Islam również wprowadził do kuchni hinduskiej bogactwo smaków. Potrawy z mięs gotuje się powoli z dodatkiem śmietany, migdałów i suszonych owoców, a o obecności muzułmańskich wpływów świadczy obecność tanduri – stożkowatych pieców ziemnych używanych do przygotowania kebabów. Każde danie z takim słowem w nazwie z pewnością będzie pyszne, tym bardziej że w większości potraw dominuje baranina i mięso z kozy.

      Większość turystów może uznać indyjskie słodycze za zbyt słodkie, niemniej warto przynajmniej spróbować takie łakocie jak: rasagulla, sandesz, gulab-dżamuny czy rasamalai oraz chrupiące, ociekające złotym syropem dżelabi. Odpowiednikiem puddingu ryżowego jest natomiast khir, a klasyczne lody orzechowe noszą nazwę kulfi.

      Po posiłkach Hindusi najczęściej pijają tradycyjną indyjską herbatę podawaną na mocno, słodką lub gotowaną z mlekiem i przyprawami. Często spotyka się mężczyzn żujących po posiłkach paan, czyli pastę ze zmiażdżonych orzechów areki, liści pieprzu betelowego, katechu, goździków, kardamonu i kilku innych składników, która ma właściwości dezynfekujące jamę ustną, sprzyja trawieniu i odświeża oddech, ale może także odurzyć. Chociaż Indie nie są potentatem alkoholu, produkuje się tam z ryżu arabski anyżowy arak z dodatkiem trzciny cukrowej lub palmy. Po obiedzie wypada także spróbować palmowego wina toddy produkowanego z kwiatów palmy kokosowej oraz alkoholu feni wytwarzanego z owoców nerkowca.

      Warto pamiętać, że Indie to kilka różnych tradycji kulinarnych związanych z poszczególną częścią kraju i tam należy szukać regionalnych przysmaków.

      Informacje konsularne

      Między Polską a Indiami obowiązuje ruch wizowy i wymagany jest paszport. W sprawie wizy należy skontaktować się z przedstawicielstwem dyplomatycznym Republiki Indii w Warszawie, a dokumenty aplikacyjne nie odbiegają od przyjętych standardów. Wyjazd do Indii powinien nastąpić przed upływem 6 miesięcy od daty wystawienia wizy, a paszport musi posiadać ważność 12 miesięcy, licząc od daty wystawienia wizy.

      Szczegółowe i aktualne informacje można znaleźć na stronie MSZ: www.msz.gov.pl i www.newdelhi.msz.gov.pl

      .

      Ambasada Rzeczypospolitej Polskiej w Republice Indii
      Indie, New Delhi, 50-M Shantipath, Chanakyapuri, 110 021
      Tel.: +91 11 41496900 Tel. dyżurny: +91 9910999477 Faks: +91 11 26871914
      newdelhi.polemb.info@msz.gov.pl
      www.newdelhi.msz.gov.pl

      Instytut Polski w New Delhi
      Indie, New Delhi, 50-M Shantipath, Chanakyapuri, 110 021
      Tel.: +91 11 41496919 Tel.: + 91 11 41496919

      FAQ

      Kiedy najlepiej wybrać się do Indii?
      Indie mają bardzo zróżnicowany klimat, a pogoda zmienia się w zależności od pory roku i miesiąca. Dla turystów najlepszą porą na wizytę w Indiach są miesiące od września do marca, kiedy można zwiedzać twierdze, pałace i świątynie oraz odpoczywać na plażach. Szczyt sezonu przypada między październikiem a lutym i jeżeli ktoś wybiera się do Indii w tym czasie, powinien zarezerwować hotel z dużym wyprzedzeniem. Dziką przyrodę można obserwować w okresie od lutego do sierpnia, a skwar panujący od kwietnia do lipca najlepiej znoszą turyści wybierający się w góry. Z końcem maja pojawia się natomiast monsun przynoszący obfite deszcze – pora monsunowa trwa od maja do końca września, a północny-wschód Indii latem jest jednym z najbardziej deszczowych regionów na świecie. Urlop w Indiach powinno się planować pod kątem wypoczywania na plażach, wypraw górskich lub zwiedzania zabytków duchowych i materialnych.
      Jaka waluta obowiązuje w Indiach i jakie są orientacyjne ceny?
      Walutą Indii jest rupia indyjska (INR), 1 INR = 100 pais (paisa). Wartość rupii w porównaniu do większości walut europejskich jest niska, dlatego trzeba nastawić się na posiadanie dużej ilości banknotów. W Indiach należy zwracać uwagę na to, czy cena zawiera podatek (10-15%) od usługi i towarów, czy też nie i wtedy trzeba taką kwotę doliczyć. Ceny bardzo często podlegają negocjacji, Indie nie są drogim krajem, a targowanie się jest powszechnie przyjęte, gdyż Hindusi bardzo często zawyżają ceny podawane obcokrajowcom. Ceny zdecydowanie wyższe mogą obowiązywać podczas świąt i festiwali oraz w miejscowościach leżących na uczęszczanych szlakach turystycznych, a także zależą od standardu noclegu.
      Gdzie i jakie pamiątki kupić w Indiach?
      Podczas podróży po Indiach turystom wpadają w ręce różne ciekawostki, a właściciele sklepów, stoisk i straganów namawiają nieustannie, czasami nachalnie, do robienia zakupów. Nie ma wtedy sensu się denerwować, tylko zabrać za powszechne targowanie, by uzyskać korzystną cenę i poczuć ciekawą kupiecką atmosferę. Tam, gdzie przebywa najwięcej turystów, zawsze jest najdrożej, dlatego warto czasami zagłębić się w stragany miejskiego targowiska lub uliczkę, na której unosi się zapach chętnie kupowanych przez turystów kadzidełek, fantazyjnych podstawek pod kadzidła, lampek maślanych, przypraw i ręcznie skręcanych papierosów „bidi”. Najwięcej jednak sklepów znajduje w miejscach związanych z turystyką, niemniej wyszukane pamiątki można znaleźć na barwnych targach, w wielkich sklepach zwanych emporiami prowadzonymi przez poszczególne regiony, na muzealnych stoiskach, a nawet w dobrze zaopatrzonych sklepikach hotelowych. Jeżeli poszukuje się jakichś unikalnych, ale drogich towarów można zajrzeć do sklepów delux. Jeżeli ktoś podróżuje poza dużymi miastami powinien rozglądać się za wioskami, które mają własnych rzemieślników i artystów, by tam nabyć unikalne pamiątki, charakterystyczne tylko dla wybranego regionu. W wielu miejscach można znaleźć srebrną biżuterię z kamieniami szlachetnymi, wyroby ze skóry i drewna, delikatne tkaniny z jedwabiu, kolorowe szale, bluzki i tradycyjne stroje „sari” noszone przez hinduskie kobiety. Indyjskie piękno zaklęte jest także w mosiądzu, miedzi, srebrze i złocie – emaliowanym, grawerowanym i odlewanym, wykorzystywanym pierwotnie w rytuałach. Zainteresowaniem cieszą się reprodukcje marmurowych mozaik, szkatułki, misy z białego marmuru, granitowe posążki z Mamallapuramu, figurki boga-słonia związane z mitologią indyjską, kasetki z kryształu lub alabastru, zwierzęce figurki z Dżajpuru, Waranasi i Biharu oraz czarne narzędzia z Orisy. Nie zna granic także indyjskie bogactwo tkanin wykonanych z wszelkich rodzajów włókiem naturalnych i sztucznych o rozmaitych wzorach, fakturach, splotach, deseniach i kolorach. Podobnie jest ze światem haftów, w których Hinduski są mistrzyniami świata. Panie powinny rozglądnąć się także za kosmetykami do włosów oraz perfumami i olejkami znanych indyjskich firm. Symboliczną pamiątką z pobytu w Indiach zawsze jest figurka Buddy lub któregoś z hinduskich bóstw, wykonana najczęściej z kamienia, mosiądzu lub drzewa sandałowego. W turystycznym bagażu powinna również znaleźć się paczuszka z jakąś przyprawą i aromatyczna herbata zapakowana w ozdobne pudełko. Dobrą pamiątką może okazać się płyta z muzyką pochodzącą z filmu bollywoodzkiego. Ogólnie Indie są prawdziwą skarbnicą pamiątek, która już przy pierwszym zetknięciu może zafascynować bogactwem wyjątkowych towarów.
      Jaki czas obowiązuje w Indiach?
      Do czasu polskiego dodajemy 3,5 godziny w lecie i 4,5 w zimie.
      Jak poruszać się po Lakkadiwach?
      Jedyne lotnisko Lakkediwów znajduje się na wyspie Agatti i z tego miejsca turyści rozwożeni są na pozostałe wyspy, na które podróż może trwać krócej lub dłużej, w zależności od środka transportu. W niektórych miejscach można wynająć łódź motorową, żaglówkę lub kajak, by w taki sposób zwiedzić najbliższe otoczenie danej wyspy.
      Jakie plaże są na Lakkadiwach?
      Śnieżnobiałe plaże na każdej z wysp można mieć wyłącznie dla siebie. Nie dotarła tam masowa turystyka, więc w większości przypadków przebywa się na plaży w odosobnieniu, co sprzyja miłośnikom spokoju, ciszy i tropikalnej przyrody. Piasek ma bardzo drobną konsystencję, morze jest ciepłe o każdej porze roku, a w niektórych miejscach można trafić na domki kryte strzechą i tradycyjne parasole chroniące przed promieniami słonecznymi.
      Jakie są ograniczenia celne w Indiach?
      Bez cła do Indii można wwieźć rzeczy osobiste, upominki o wartości do 100 USD na osobę, 1 l mocnego alkoholu i 200 szt. papierosów. Bez wcześniejszej deklaracji i bez zezwolenia można wwieźć kwotę do 2,5 tys. USD. Obowiązuje całkowity zakaz wwożenia złota i srebra (poza przedmiotami osobistego użytku) i zakaz wywożenia przedmiotów mających powyżej 100 lat, wyrobów z kości słoniowej, skór zwierząt i skorup żółwi.
      Jakie dokumenty potrzebne są w razie konieczności skorzystania ze służby zdrowia w Indiach?
      Ze względu na wysokie koszty leczenia przed wylotem do Indii zaleca się wykupienie międzynarodowego ubezpieczenia zdrowotnego, które obejmuje zwrot kosztu zakupów lekarstw i środków opatrunkowych, leczenia szpitalnego, transportu do szpitala, konsultacji medycznych itp. W niektórych rejonach uzasadnione jest przyjmowanie leków przeciwmalarycznych, chociaż nie występują szczególne zagrożenia epidemiami i nie są wymagane żadne szczepienia. Dostęp do opieki medycznej zależy od miejsca pobytu – w dużych miastach raczej nie ma problemu z uzyskaniem fachowej pomocy lekarskiej w szpitalach, prywatnych ośrodkach zdrowia i hotelach zatrudniających lekarzy. W przypadku zorganizowanej wycieczki warto sprawdzić czy zawarta w cenie podróży polisa ubezpieczeniowa jest wystarczająca i ewentualnie dokupić dodatkową, związaną z ilością rodzajów ryzyka i zakresem usług. Wszystkie pokwitowania na lekarstwa i pomoc medyczną mogą być później konieczne do uzyskania wypłaty ubezpieczenia, a lekarza podczas konsultacji warto poprosić o pisemne (najlepiej w języku angielskim) wyszczególnienie przyjmowanych i dawkowanych leków. W przypadku potrzeby skorzystania z pomocy medycznej można skontaktować się z ubezpieczycielem, który przy pomocy lokalnego przedstawiciela opłaci koszty leczenia. Ze względu na inną florę bakteryjną należy starannie wybierać restauracje lub jadać w hotelach, przestrzegać podstawowych zasad higieny niezbędnych w krajach tropikalnych oraz zwracać uwagę na warunki w jakich przygotowuje się i przechowuje jedzenie. Turyści powinni pić wyłącznie wodę butelkowaną, gdyż woda z kranu nie jest zdatna do picia. Szczepienia ochronne nie są wymagane, niemniej szczególnie w krajach tropikalnych istnieją zagrożenia sanitarno-epidemiologiczne, dlatego przed wyjazdem warto sprawdzić czy szczepienia nie są zalecane sezonowo i profilaktycznie zaszczepić się przed wskazanymi chorobami. Poszczególne zalecenia sanitarne pozwalające uniknąć zachorowania na różne choroby dostępne są na stronie internetowej Państwowej Inspekcji Sanitarnej: www.gis.gov.pl